شاید به ظاهر هر فردی بتواند صاحب فرزند شود، اما پدربودن و ایفای درست نقش پدری کاملاً با صاحب فرزندشدن متفاوت است! نقشی که یک پدر در زندگی فرزند خود ایفا میکند، توسط دیگران نمیتواند جایگزین شود و تأثیر بسزایی در تربیت و شکلگیری شخصیت کودک دارد. از گذشته در بیشتر جوامع پدر نقش تأمین معاش خانواده را به عهده داشته و مادر به امور خانه و فرزندان میپرداخته و شاید به همین دلیل به اشتباه نقش پدر در تربیت فرزندان نادیده گرفته شده است. در صورتی که پدر عضو انکارناپذیر خانواده است و نمیتوان تأثیر او بر تربیت فرزندان را نادیده گرفت. پدران هم مانند مادران ستونهای رشد عاطفی کودک هستند. فرزندان به پدران خود نگاه میکنند تا احساس امنیت (چه جسمی و چه احساسی)دریافت کنند. بچهها دوست دارند که والدینشان را سربلند کنند و این باعث رشد و قدرت درونی آن ها میشود. مطالعات نشان دادهاند که پدران بامحبت و حامی، بر رشد شناختی و اجتماعی کودک تأثیر به سزایی میگذارد. همینطور یک حس کلی رفاه و اعتماد به نفس را به فرزندان القا میکنند.
پدران نه تنها بر شخصیت کودکانشان تأثیر میگذارند، بلکه بر نحوۀ روابط فرزندان با دیگران نیز تأثیرگذارند.
پدران و دخترانشان
دختران برای امنیت و حمایت عاطفی به پدران خود وابسته هستند. پدر با رفتار خود به دخترش نشان میدهد که رابطۀ خوب با یک مرد چگونه است و دختری که رابطۀ عاطفی خوب را با پدرش تجربه کرده و همینطور شاهد رابطهای زیبا، عاشقانه و توأم با احترام بین پدر و مادر بوده، دقیقاً به دنبال همین ویژگیها در مردان میگردد و در نتیجه موقع ازدواج انتخاب درستتری خواهد داشت.
پدران و پسرانشان
طبق تحقيقات، كودكان معمولاً بيشتر از والدين هم جنس خود تقليد ميكنند. بر خلاف دختران که برای انتخاب همسر، شخصیت پدر را الگو قرار میدهند، پسرها خود، از شخصیت پدرشان الگوبرداری میکنند. پسرها از سنین پایین به دنبال تأیید از سمت پدران خود هستند. ما به عنوان انسان با تقلید از رفتار اطرافیانمان بزرگ میشویم و شخصیت ما شکل میگیرد و پدر و مادر در شکلگیری شخصیت فرزندان نقش کلیدی دارند. بنابراین نوع رفتار یک مرد به عنوان پدر، چه مثبت و چه منفی در شکلگیری شخصیت فرزند پسر بسیار اهمیت دارد. تحقيقات نشان مىدهند پسرانى كه از حضور پدر در زندگى محروم بودهاند، سختتر میتوانند ميان مهارتهايى چون ابراز وجود و تسلط بر خويشتن توازن برقرار كنند و در نتيجه يادگيرى خويشتندارى و به تعويق انداختن ارضای نيازها براى آنان دشوار است.
پدر نخستین قهرمان زندگی کودکش است و یک پدر خوب وظیفه دارد تا فرزندش را حمایت کرده و نقش پدری خود را به خوبی ایفا کند. همان طور که پدر آسمانی ما را به حال خودمان رها نکرد و با عشق و محبت عظیم خود سعی در بنا و تبدیل ما به انسانهایی شایسته دارد، ما هم به عنوان پدران زمینی وظیفه داریم تربیت و آیندۀ فرزندانمان را جدی بگیریم. پدران لایق، فرزندانشان را عاشقانه دوست داشته، برای آنها همیشه وقت دارند و گوشی شنوا برای فرزندانشان هستند. علایقشان را نادیده نگرفته و توجه عمیق خودشان را ابراز میکنند. امکان پرورش و خلاقیت به فرزندانشان داده و با آنها صبورند. همچنین یک پدر خوب تمام سعی خود را میکند که خانه محیطی امن و صمیمی برای فرزندان باشد.
اموال، ترفیع در کار، خرید خانه یا ماشین مورد علاقهتان، یا … هیچ چیزی در دنیا نمیتواند بـه اندازۀ تربیت فرزندی کـه میتوانید بـه او افتخار کنید، قابل اهمیت باشد. شاید لازم باشد برای تبدیلشدن به پدری خوبتر و مسئولتر، تغییراتی در خودمان ایجاد کنیم، که البته همیشه تغییر سخت است! اما حتماً یک پدر خوب با جان و دل این تغییرات را میپذیرد؟ شما چطور فکر میکنید؟
بازدیدها: 46